تبلیغات
خورشید آسمان هشتم - سخنان کوتاه و پرمحتوا از امام رضا(ع) -2

-

هركس‌ آفریدگار را به‌ آفریده‌هایش‌ تشبیه‌ كند ، مشرك‌ است‌ و هركس‌ به‌خداوند چیزى‌ نسبت‌ دهد كه‌ خدا خود از آن‌ نهى‌ كرده‌ است‌ كافر است‌

(وسائل‌ الشیعة‌ ، ج‌ 18 ، ص‌ 557)

52.  ایمان‌ انجام‌ واجبات‌ و دورى‌ از محرمات‌ است‌ ، ایمان‌ عقیده‌ به‌ دل‌ واقرار به‌ زبان‌ و كردار با اعضاء تن‌ است‌(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 444)

53.  ریان‌ از امام‌ رضا علیه‌ السلام‌ پرسید : نظرتان‌ راجع‌ به‌ قرآن‌ چیست‌ ؟ امام‌فرمود : قرآن‌ سخن‌ خداست‌ ، فقط از قرآن‌ هدایت‌ بجویید و سراغ‌ چیز دیگر نروید كه‌ گمراه‌ مى‌شوید(بحار الانوار ، ج‌ 92 ، ص‌ 117)

54.  امام‌ رضا ( ع‌ ) در ضمن‌ تجلیل‌ از قرآن‌ و اعجاز آن‌ فرمودند : قرآن‌ ریسمان‌محكم‌ و بهترین‌ راه‌ به‌ بهشت‌ است‌ ، قرآن‌ انسان‌ را از دوزخ‌ نجات‌ مى‌دهد ، قرآن‌ به‌ مرور زمان‌ كهنه‌ نمى‌شود ، سخنى‌ همیشه‌ تازه‌ است‌ زیرا براى‌ زمان‌ خاصى‌ تنظیم‌ نشده‌ است‌ ، قرآن‌ راهنماى‌ همه‌ انسانها و حجت‌ بر آنهاست‌ ، هیچ‌ اشكال‌ و ایرادى‌ به‌ قرآن‌ راه‌ پیدا نمى‌كند ، قرآن‌ از جانب‌ خداوند حكیم‌ فرود آمده‌ است‌

(بحار الانوار ، ج‌ 92 ، ص‌ 14)

55.  سلیمان‌ جعفرى‌ از امام‌ رضا ( ع‌ ) پرسید : نظرتان‌ درباره‌ كار كردن‌ براى‌دولت‌ چیست‌ ؟ امام‌ فرمود : اى‌ سلیمان‌ هرگونه‌ همكارى‌ با حكومت‌ ( ظ‌الم‌ و غاصب‌ )به‌ منزله‌ كفر به‌ خداست‌ . نگاه‌ كردن‌ به‌ چنین‌ دولتمردانى‌ گناه‌ كبیره‌ است‌ و آدمى‌ را مستحق‌ دوزخ‌ مى‌نماید(بحار الانوار ، ج‌ 75 ، ص‌ 374)

56.  عبدالسلام‌ هروى‌ مى‌گوید : از امام‌ رضا ( ع‌ ) شنیدم‌ مى‌فرمود : خدا رحمت‌كند كسى‌ را كه‌ آرمان‌ ما را زنده‌ كند . گفتم‌ : چگونه‌ این‌ كار را بكند ؟ فرمود : آموزشهاى‌ ما را یاد بگیرد و به‌ مردم‌ بیاموزد(وسائل‌ الشیعة‌ ، ج‌ 18 ، ص‌ 102)

57.  هركس‌ از خود حساب‌ بكشد سود مى‌برد و هركس‌ از خود غافل‌ شود زیان‌مى‌بیند ، و هركس‌ ( از آینده‌اش‌ ) بیم‌ داشته‌ باشد به‌ ایمنى‌ دست‌ مى‌یابد ، و هركس‌ از حوادث‌ دنیا عبرت‌ بگیرد بینش‌ پیدا مى‌كند ، و هركس‌ بینش‌ پیدا كند مسائل‌ را مى‌فهمد و هركس‌ مسائل‌ را بفهمد عالم‌ است‌(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 352)

58.  عجب‌ درجاتى‌ دارد : یكى‌ این‌ كه‌ كردار بد بنده‌ در نظرش‌ خوش‌ جلوه‌ كند وآن‌ را خوب‌ بداند و پندارد كار خوبى‌ كرده‌ . یكى‌ این‌ كه‌ بنده‌اى‌ به‌ خدا ایمان‌ آورد و منت‌ بر خدا نهد با این‌ كه‌ خدا را به‌ او منت‌ است‌ در این‌ باره‌(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 468)

59.  اگر بهشت‌ و جهنمى‌ هم‌ در كار نبود باز لازم‌ بود به‌ خاطر لطف‌ و احسان‌خداوند مردم‌ مظ‌یع‌ او باشند و نافرمانى‌ نكنند(بحار الانوار ، ج‌ 71 ، ص‌ 174)

60.  خداوند سه‌ چیز را به‌ سه‌ چیز دیگر مربوط كرده‌ است‌ و به‌ طور جداگانه‌نمى‌پذیرد . نماز را با زكات‌ ذكر كرده‌ است‌ ، هركس‌ نماز بخواند و زكات‌ ندهد نمازش‌ پذیرفته‌ نیست‌ . نیز شكر خود و شكر از والدین‌ را با هم‌ ذكر كرده‌ است‌ . 
از این‌ رو هركس‌ از والدین‌ خود قدردانى‌ نكند از خدا قدردانى‌ نكرده‌ است‌ . نیز در قرآن‌ سفارش‌ به‌ تقوا و سفارش‌ به‌ ارحام‌ در كنار هم‌ آمده‌ است‌ . بنابراین‌ اگر كسى‌ به‌ خویشاوندانش‌ رسیدگى‌ و احسان‌ ننماید ، با تقوا محسوب‌ نمى‌شود(عیون‌ اخبار الرضا ، ج‌ 1 ، ص‌ 258)

61.  از حرص‌ و حسادت‌ بپرهیز كه‌ این‌ دو ، امتهاى‌ گذشته‌ را نابود كرد ، وبخیل‌ نباش‌ كه‌ هیچ‌ مؤمن‌ و آزاده‌اى‌ به‌ آفت‌ بخل‌ مبتلا نمى‌شود . بخل‌ مغایر با ایمان‌ است‌(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 346)

62.  احسان‌ و اطعام‌ به‌ مردم‌ ، و دادرسى‌ از ستمدیده‌ ، و رسیدگى‌ به‌ حاجتمندان‌از بالاترین‌ صفات‌ پسندیده‌ است‌(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 357)

63.  با مشروب‌ خوار همنشینى‌ و سلام‌ و علیك‌ نكن‌(بحار الانوار ، ج‌ 66 ، ص‌ 491)

64.  صدقه‌ بده‌ هرچند كم‌ باشد ، زیرا هر كار كوچكى‌ كه‌ صادقانه‌ براى‌ خدا انجام‌شود بزرگ‌ است‌(وسائل‌ الشیعة‌ ، ج‌ 1 ، ص‌ 87)

65.  توبه‌ كار به‌ منزله‌ كسى‌ است‌ كه‌ گناهى‌ نكرده‌ است‌(بحار الانوار ، ج‌ 6 ، ص‌ 21)

66.  بهترین‌ مال‌ آن‌ است‌ كه‌ صرف‌ حفظ آبرو شود(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 352)

67.  بهترین‌ تعقل‌ خودشناسى‌ است‌(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 352)

68.  راستى‌ امامت‌ زمام‌ دین‌ و نظام‌ مسلمین‌ و صلاح‌ دنیا و عزت‌ مؤمنان‌ است‌ ،امام‌ بنیاد اسلام‌ نامى‌ ( افزون‌ شو ) و فرع‌ برازنده‌ آن‌ است‌ ، بوسیله‌ امام‌ نماز و زكات‌ و روزه‌ و حج‌ و جهاد درست‌ مى‌شوند و خراج‌ و صدقات‌ فراوان‌ مى‌گردند و حدود و احكام‌ اجراء مى‌شوند و مرز و نواحى‌ محفوظ‌ مى‌ماند(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 462)

69.  به‌ خدا خوش‌ گمان‌ باشید ، زیرا خداى‌ عزوجل‌ مى‌فرماید : من‌ نزد گمان‌ بنده‌ مؤمن‌ خویشم‌ ، اگر گمان‌ او خوب‌ است‌ ، رفتار من‌ خوب‌ و اگر بد است‌ ، رفتار من‌ هم‌ بد باشد(اصول‌ كافى‌ ، ج‌ 3 ، ص‌ 116)

70.  مرد عابد نباشد ، جز آن‌ كه‌ خویشتن‌ دار باشد ، و چون‌ مردى‌ كه‌ در بنى‌اسرائیل‌ خود را به‌ عبادت‌ وامى‌داشت‌ ، تا پیش‌ از آن‌ ده‌ سال‌ خاموشى‌ نمى‌گزید ، عابد محسوب‌ نمى‌شد(اصول‌ كافى‌ ، ج‌ 3 ، ص‌ 172)

71.  تواضع‌ این‌ است‌ كه‌ به‌ مردم‌ دهى‌ آنچه‌ را مى‌خواهى‌ به‌ تو دهند(اصول‌ كافى‌ ، ج‌ 3 ، ص‌ 189)

72.  عیسى‌ بن‌ مریم‌ صلوات‌ الله‌ علیه‌ به‌ حواریین‌ گفت‌ : اى‌ بنى‌ اسرائیل‌ ! برآنچه‌ از دنیا از دست‌ شما رفت‌ افسوس‌ مخورید ، چنانكه‌ اهل‌ دنیا چون‌ به‌ دنیاى‌ خود رسند ، بر دین‌ از دست‌ داده‌ خود افسوس‌ نخورند(اصول‌ كافى‌ ، ج‌ 3 ، ص‌ 205)

73.  كسى‌ كه‌ جز به‌ روزى‌ زیاد قناعت‌ نكند ، جز عمل‌ بسیار بسش‌ نباشد ، و هركه‌روزى‌ اندك‌ كفایتش‌ كند ، عمل‌ كند هم‌ كافیش‌ باشد(اصول‌ كافى‌ ، ج‌ 3 ، ص‌ 207)

74.  گاهى‌ ، مردى‌ كه‌ سه‌ سال‌ از عمرش‌ باقى‌ مانده‌ صله‌ رحم‌ مى‌كند و خدا عمرش‌را 30 سال‌ قرار مى‌دهد و خدا هرچه‌ خواهد مى‌كند(اصول‌ كافى‌ ، ج‌ 3 ، ص‌ 221)

75.  معمر بن‌ خلاد گوید : به‌ امام‌ رضا ( ع‌ ) عرض‌ كردم‌ : هرگاه‌ پدر و مادرم‌مذهب‌ حق‌ را نشناسند دعایشان‌ كنم‌ ؟ فرمود : براى‌ آنها دعا كن‌ و از جانب‌ آنها صدقه‌ بده‌ ، و اگر زنده‌ باشند و مذهب‌ حق‌ را نشناسند با آنها مدارا كن‌ ، زیرا رسول‌ خدا ( ص‌ ) فرمود : خدا مرا به‌ رحمت‌ فرستاده‌ نه‌ به‌ بى‌مهرى‌ و نافرمانى‌(اصول‌ كافى‌ ، ج‌ 3 ، ص‌ 232)

76.  هركس‌ به‌ مؤمنى‌ گشایشى‌ دهد ، خدا روز قیامت‌ دلش‌ را گشایش‌ دهد . .(اصول‌ كافى‌ ، ج‌ 3 ، ص‌ 286)

77.  خداى‌ عزوجل‌ به‌ یكى‌ از پیغمبران‌ وحى‌ فرمود كه‌ : هرگاه‌ اطاعت‌ شوم‌ راضى‌گردم‌ و چون‌ راضى‌ شوم‌ بركت‌ دهم‌ و بركت‌ من‌ بى‌پایان‌ است‌ ، هرگاه‌ نافرمانى‌ شوم‌ خشم‌ گیرم‌ و چون‌ خشم‌ گیرم‌ لعنت‌ كنم‌ و لعنت‌ من‌ تا هفت‌ پشت‌ برسد(اصول‌ كافى‌ ، ج‌ 3 ، ص‌ 377)

78.  هرگاه‌ مردم‌ به‌ گناهان‌ بى‌سابقه‌ روى‌ آورند به‌ بلاهاى‌ بى‌سابقه‌ گرفتارمى‌شوند(اصول‌ كافى‌ ، ج‌ 3 ، ص‌ 377)

79.  مردم‌ از كسى‌ كه‌ با صراحت‌ و صادقانه‌ با آنها رفتار كند خوششان‌ نمى‌آید(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 357)

80.  عده‌اى‌ به‌ دنبال‌ ثروت‌ هستند ولى‌ به‌ آن‌ نمى‌رسند و عده‌اى‌ به‌ آن‌ رسیده‌اند ولى‌ قرار نمى‌گیرند و بیشتر مى‌طلبند(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 349)

81.  وقتى‌ آشكارا حرف‌ حق‌ مى‌شنوید خشمگین‌ نشوید(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 347)


82.  حریصانه‌ به‌ دنبال‌ قضاى‌ حاجت‌ حاجتمندان‌ باشید ، هیچ‌ عملى‌ بعد از واجبات‌بالاتر از شاد كردن‌ مسلمان‌ نیست‌(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 347)

83.  نادان‌ ، دوستانش‌ را به‌ زحمت‌ مى‌اندازد(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 352)

84.  مسلمان‌ اگر شاد یا خشمگین‌ شود از مسیر حق‌ منحرف‌ نمى‌شود ، و اگر بر دشمن‌مسلط شود بیشتر از حقش‌ مطالبه‌ نمى‌كند(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 352)

85.  فقط دو گروه‌ راه‌ قناعت‌ پیش‌ مى‌گیرند : عبادت‌ كنندگانى‌ كه‌ در پى‌ پاداش‌آخرتند یا بزرگ‌ منشانى‌ كه‌ تحمل‌ درخواست‌ از مردمان‌ پست‌ را ندارند(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 357)

86.  مرگ‌ ، آفت‌ آمال‌ و آرزوهاست‌ ، و لطف‌ و احسان‌ به‌ مردم‌ تا ابد براى‌انسان‌ باقى‌ مى‌ماند(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 357)

87.  عاقل‌ ، احسان‌ به‌ مردم‌ را غنیمت‌ مى‌شمارد ، و شخص‌ توانا باید فرصت‌ راغنیمت‌ شمارد و الا موقعیت‌ از دست‌ مى‌رود

(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 357)

88.  خسیس‌ بودن‌ آبروى‌ انسان‌ را از بین‌ مى‌برد(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 357)

89.  قلب‌ انسان‌ حالت‌ خستگى‌ و نشاط دارد ، وقتى‌ در حال‌ نشاط است‌ مسائل‌ راخوب‌ مى‌فهمد و وقتى‌ خسته‌ است‌ كند ذهن‌ مى‌شود ، بنابراین‌ وقتى‌ نشاط دارد آنرا به‌ كار بگیرید و وقتى‌ خسته‌ است‌ آن‌ را به‌ حال‌ خود بگذارید(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 357)

90.  هر هدفى‌ را از راه‌ آن‌ تعقیب‌ كنید . هركس‌ اهدافش‌ را از راه‌ طبیعى‌تعقیب‌ كند به‌ لغزش‌ دچار نمى‌شود و بر فرض‌ كه‌ بلغزد چاره‌جویى‌ برایش‌ ممكن‌ است‌(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 356)

91.  بهترین‌ مال‌ آن‌ است‌ كه‌ خرج‌ آبرو و حیثیت‌ انسان‌ شود(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 355)

92.  خود را با كار مداوم‌ خسته‌ نكنید و براى‌ خود تفریح‌ و تنوع‌ قرار دهید ولى‌از كارى‌ كه‌ در آن‌ اسراف‌ باشد یا شما را در اجتماع‌ سبك‌ كند پرهیز كنید(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 346)

93.  تواضع‌ و فروتنى‌ مراتبى‌ دارد ، مرتبه‌اى‌ از آن‌ این‌ است‌ كه‌ انسان‌ موقعیت‌خود را بشناسد و بیش‌ از آنچه‌ شایستگى‌ آن‌ را دارد از كسى‌ متوقع‌ نباشد و با مردم‌ به‌ گونه‌اى‌ معاشرت‌ و رفتار نماید كه‌ دوست‌ دارد با او آنگونه‌ رفتار شود و اگر كسى‌ به‌ او بدى‌ نمود در مقابل‌ خوبى‌ كند ، خشم‌ خود را فرو خورد و گذشت‌ پیشه‌ كند و اهل‌ احسان‌ و نیكى‌ باشد(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 355)

94.  باید لطف‌ و احسان‌ قابل‌ اعتنا باشد . نباید چیز كم‌ ارزشى‌ را صدقه‌ دهیم‌ . ( در زمانى‌ كه‌ عموم‌ مردم‌ تمكن‌ نسبى‌ دارند نباید به‌ خرما دادن‌ بسنده‌ كرد . )(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 354)

95.  كسى‌ كه‌ محاسن‌ و امتیازات‌ زیادى‌ داشته‌ باشد مردم‌ از او تعریف‌ مى‌كنند ،و به‌ تعریف‌ خود نیاز پیدا نمى‌كند(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 353)

96.  هركس‌ به‌ راهنمایى‌ تو اعتنایى‌ نكرد نگران‌ مباش‌ حوادث‌ روزگار او را ادب‌ خواهد كرد(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 353)

97.  كسى‌ كه‌ در پوشش‌ نصیحت‌ به‌ تو از دیگرى‌ بدگویى‌ مى‌كند ، به‌ عاقبت‌ بدى‌گرفتار خواهد شد(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 353)

98.  هیچ‌ چیزى‌ زیانبارتر از خودپسندى‌ نیست(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 348)

99.  برنامه‌ آموزش‌ دین‌ داشته‌ باشید در غیر این‌ صورت‌ بادیه‌ نشین‌ و نادان‌محسوب‌ مى‌شوید(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 346)

100.  از فقر اندیشه‌ مكن‌ كه‌ خسیس‌ خواهى‌ شد ، و در فكر عمر دراز مباش‌ كه‌ باعث‌ حرص‌ به‌ مادیات‌ است‌ .

 




طبقه بندی: داستانهایی از امام رضا(ع)،  احادیث امام رضا(ع)، 
برچسب ها: سخنان امام رضا، امام رضا(ع)، احادیٍ امام رضا، امام رضا درمورد علم، احادیث امام رضا درمورد علم،  

تاریخ : سه شنبه 25 فروردین 1394 | 05:41 ب.ظ | نویسنده : سحر نجف زاده | نظرات