تبلیغات
خورشید آسمان هشتم - سیره عملى و اخلاقى امام هشتم علیه السّلام - 1

-
سیره عملى و اخلاقى امام هشتم علیه السّلام
بى گمان دیده گشودن بر آفتاب كارى ناشدنى است، چونان كه پریدن در آسمان بلند
شناخت خدایى مردان برخاسته از بوستان عترت، نه براى هر بال بشكسته اى شدنى ؛ چه آنان كه بر آفتاب دیده گشوده اند جز سایه مژگان خویش ندیده و آنها كه در آن آسمان پریده اند جز شكسته بالى خویش را نیافته اند.
با این همه شاید بتوان دیده بر پرتویى از آفتاب كه بر زاویه اى تابیده است دوخت و در آن نشانها از حقیقت نور یافت كه نور، همه یك گوهر است.
با چنین اعترافى به یكى از جنبه هاى پند آكنده حیات امام روى مى كنیم و دست كوتاه خویش را به دریاى ناشناخته كرانه «خوى ستوده امام» فرو مى بریم تا مرواریدى چند برگیریم و فراروى گذاریم:

عبادت امام
براى آنان كه بودن را مفهومى جز بنده بودن ندانند، پرستش نه یك «تكلیف»، بلكه معناى زندگى و راز جاودانگى است. در نگاه آنان خدا پرستیدن نه یك واجب است كه باید از سر گذراند و برائت ذمّه حاصل كرد، بلكه شهد شیرینى است كه باید چشید و در آن روح بودن و ماندن را یافت.
از این روى ، اگر درباره خداپرستى این گونه كسان كه امام پیشاپیش همه آنان است سخنى گفته شود سخن از «اندازه عبادت» نیست، بلكه سخن از «چگونگى » است. آنان بنده بودن را مایه افتخار، بندگى كردن را مایه سربلندى ، و سر فرود آوردن در برابر خواست آشكار و پنهان خداوند را اساس سرافرازى شمرند.
این معناى سخن هشتمین امام است كه گوید: «به بندگى خدا افتخار مى كنم».
همین حقیقت است كه بدخواهان او را ناخواسته بر آن مى دارد كه اعتراف كنند او پرستشگرترین همه زمینیان است 
و در میان همه فرزندان عبّاس و على علیه السّلام بافضیلت تر، پرهیزگارتر، دیندارتر و شایسته تر از او ندیده اند.
در پرتو توجّه به چنین برداشتى از مفهوم عبادت در نظر امام است كه مى توان براى خواندن هزار ركعت نماز در شبانه روز، سجده هاى طولانى پس از نماز صبح، روزه هاى مكرّر، شب زنده داریهاى پر رمز و راز و همدمى همیشگى با قرآن تفسیرى شایسته یافت،
یا به درك حقیقت این سخن نایل آمد كه كسى درباره آن حضرت مى گوید: «به خداوند سوگند مردى ندیدم كه بیش از او از خدا پروا كند، بیش از او در همه اوقات به یاد خدا باشد، و بیش از او از خدا بترسد».
گوینده این سخن نه كسى از شاگردان او، بلكه فرستاده دستگاه خلافت؛ رجاء بن ابى ضحّاك است كه به عنوان گماشته مأمون به مدینه رفته است تا امام را زیرنظر گیرد و با خود به مرو برد. او در ادامه سخن خود مى گوید: «شب هنگام كه به بستر مى رفت بسیار قرآن تلاوت مى كرد، و چون بر آیه اى كه در آن یادى از بهشت یا دوزخ بود مى گذشت مى گریست و از خداوند بهشت مى خواست و از آتش به او پناه مى جست... چون ثلث آخر شب فرامى رسید از بستر برمى خاست و به تسبیح و تحمید و تهلیل و استغفار مى پرداخت. پس از آن مسواك مى كرد و سپس به نماز شب مى ایستاد. او نماز جعفر طیّار را چهار ركعت به جاى مى آورد و این ركعتها را در شمار ركعتهاى نماز شب مى آورد». 
امام براساس همین برداشت هماره با قرآن همدم بود و به گفته ابراهیم بن عباس حتى سخن او، پاسخهایى كه مى داد و مثلهایى كه مى آورد همه برگرفته از قرآن بود و كتاب الهى را هر سه روز یك بار ختم مى كرد.
او خود در این باره فرمود: «اگر مى خواستم قرآن را در كمتر از سه روز ختم مى كردم. امّا من به هر آیه اى كه مى رسم در آن مى اندیشم و در این امر درنگ مى نمایم كه درباره چه و به چه هنگام نازل شده و بدین سبب است كه آن را در سه روز ختم مى كنم.»
هم بر این اساس است كه امام هر برتریى را به تقوا مى داند و حتى به دیگران نیز حق مى دهد كه اگر بتوانند بیش از او از تقوا بهره مند شوند از او برتر باشند، چونان كه در پاسخ مردى كه سوگند یاد كرد او بهترین مردم است، فرمود: «اى مرد! سوگند مخور، برتر از من كسى است كه بیشتر تقواى خدا داشته و در برابر او فرمانبردارتر باشد. به خدا سوگند هنوز این آیه نسخ نشده است كه برترین شما پرهیزگارترین شماست.»
همو در جایى دیگر نیز فرمود: «اى زید، از خدا بترس كه آنچه بدان رسیده ایم تنها به كمك تقوا میسّر شده است.»
او همین تقوا، خداترسى و فرمانبرى را معیار و نشان شیعه بودن نیز مى خواند و به یكى مى گوید: «هر كدام از پیروان ما كه خدا را فرمان نبرد از ما نیست، و تو اگر از خدا فرمانبرى از ما خاندان هستى ».



طبقه بندی: صفات پاک امام رضا(ع)،  زندگانی امام رضا(ع)، 
برچسب ها: امام رضا (ع)، زندگی امام رضا، ضامن آهو، مادر امام رضا، صفات امام رضا، فضیلتهای امام رضا،  
دنبالک ها: برخورد با مردم، زهد و ساده زیستن، سیره عملى و اخلاقى امام هشتم علیه السّلام،  

تاریخ : جمعه 19 دی 1393 | 04:29 ب.ظ | نویسنده : سحر نجف زاده | نظرات